ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Μεγάλη εορτή του Χριστιανισμού, σε ανάμνηση της Βάπτισης του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (ή Βαπτιστή). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 6 Ιανουαρίου . 

Λέγεται, επίσης, Επιφάνεια και Φώτα.

Το όνομα της εορτής προκύπτει από τη φανέρωση των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας, που σύμφωνα με τις Γραφές συνέβη κατά τη Βάπτιση του Ιησού.

Ιστορικό

Όταν ο Ιησούς έγινε 30 ετών βαπτίστηκε στον Ιορδάνη Ποταμό από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, που ήταν έξι μήνες μεγαλύτερός του και ασκήτευε στην έρημο, κηρύσσοντας το βάπτισμα της μετανοίας. Τη στιγμή της Βάπτισης, κατέβηκε από τον ουρανό το Άγιο Πνεύμα υπό μορφή περιστεράς στον Ιησού και ταυτόχρονα ακούσθηκε φωνή εξ ουρανού που έλεγε: «Ούτος εστί ο Υιός του Θεού ο αγαπητός, δια του οποίου ευδόκησε ο Θεός να σώσει τους αμαρτωλούς». Το γεγονός αυτό έχουν καταγράψει οι τρεις από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, ο Μάρκος, ο Ματθαίος και ο Λουκάς. Αυτή δε είναι η πρώτη και μοναδική εμφάνιση στη Γη της Αγίας Τριάδας, σύμφωνα με τις Γραφές.

Το πότε καθιερώθηκε να εορτάζονται τα Θεοφάνεια δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. 

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς αναφέρει ότι κάποιοι αιρετικοί Γνωστικοί γιόρταζαν από τις αρχές του δεύτερου αιώνα τη Βάπτιση του Ιησού, κατ' άλλους μεν στις 6 Ιανουαρίου, κατ' άλλους στις 10 Ιανουαρίου. 

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος παραδέχεται και περιγράφει την εορτή ως αρχαία πανήγυρη στην Αντιόχεια τη Μεγάλη και ότι από εκεί την παρέλαβαν οι Γνωστικοί.

 Κατά τον τέταρτο αιώνα, η εορτή των Θεοφανίων γιορτάζεται πλέον με λαμπρότητα σε όλη την Εκκλησία ως εορτή του φωτισμού της ανθρωπότητας δια του Αγίου Βαπτίσματος, απ' όπου και το όνομα «Τα Φώτα», εορτή «των Φώτων».

Τελετές

Δύο είναι οι κυριότερες τελετές των Θεοφανίων:

• Ο Μέγας Αγιασμός, που λαμβάνει χώρα εντός των Εκκλησιών.
• 
  
• Η Κατάδυση του Τιμίου Σταυρού, που ακολουθεί τον Μεγάλο Αγιασμό.

Η Ανέλκυση του Σταυρού

Ο Σταυρός καταδύεται σε θαλάσσιο χώρο εντός λιμένων, σε όχθες ποταμών ή λιμνών και στην ανάγκη σε δεξαμενές νερού, όπως στην Αθήνα, κατά μίμηση της Βάπτισης του Θεανθρώπου. Η εκδήλωση αυτή στη χώρα μας έχει και πολιτικό χαρακτήρα, καθώς παρίστανται οι Αρχές της κάθε περιοχής. Στην πρωτεύουσα, η επίσημη κατάδυση ορίστηκε να γίνεται από το 1900 στον Πειραιά έναντι της παλαιάς βασιλικής αποβάθρας ή του παλιού Δημαρχείου, σήμερα μπροστά από τον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Παρόμοιες τελετές γίνονται σε όλους τους νομούς της χώρας.

Ο εκκλησιαστικός ύμνος που κυριαρχεί την ημέρα και βρίσκεται στα χείλη κάθε πιστού είναι το Απολυτίκιο των Θεοφανίων:

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε
η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις
του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι
αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα
και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς
εβεβαίου του λόγου το ασφαλές
Ο επιφανής Χριστέ ο Θεός
Και τον κόσμον φωτίσας δόξα Σοι.

Έθιμα

• Κάλαντα των Φώτων. Ψάλλονται από τα παιδιά την παραμονή της εορτή σε πολλές παραλλαγές. Οι περισσότερες αρχίζουν με τους στίχους:
  «Σήμερα είν' τα Φώτα και ο φωτισμός / και χαρά μεγάλη και αγιασμός…»
• Ανέλκυση του Σταυρού (το «πιάσιμο του Σταυρού») από κολυμβητές, τους λεγόμενους Βουτηχτάδες, κατά την τελετή της Κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού. Νεαρά, κυρίως, άτομα βουτούν στα παγωμένα νερά για να πιάσουν πρώτα τον Σταυρό και να λάβουν την ευλογία του ιερωμένου, αλλά και να δεχθούν τις τιμές και τις ευχές των συντοπιτών τους.
• Αγιασμός των οικιών από τους ιερείς. Στην Ελλάδα ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων και λέγεται «Μικρός Αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση». Με την Πρωτάγιαση, ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό. Παλαιότερα, οι λαϊκές δοξασίες συνέδεαν τον φωτισμό των σπιτιών με την εξαφάνιση των καλικάντζαρων, τους οποίους φαντάζονταν να φεύγουν τρομαγμένοι με την έλευση του ιερέα, κραυγάζοντας: «Φύγετε να φύγουμε κι έφτασε ο τρουλόπαπας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του!»

Η εορτή των Θεοφανίων περικλείει άλλωστε και πολλές εκδηλώσεις που αποτελούν διαιώνιση αρχαίων ελληνικών εθίμων. Ο Αγιασμός στη χώρα μας έχει και την έννοια του καθαρμού, του εξαγνισμού των ανθρώπων, καθώς και της απαλλαγής του από την επήρεια των δαιμονίων. Η τελευταία αυτή έννοια δεν είναι αυστηρά χριστιανική, αλλά έχει τις ρίζες της στην αρχαία λατρεία.

Η κατάδυση του Σταυρού, κατά τη λαϊκή πίστη, δίνει στο νερό καθαρτικές και εξυγιαντικές ικανότητες. Οι κάτοικοι πολλών περιοχών μετά τη κατάδυση τρέχουν στις παραλίες ή στις όχθες ποταμών και λιμνών για να πλύνουν τα αγροτικά τους εργαλεία, ακόμη και εικονίσματα. Κατά τη λαϊκή δοξασία, ακόμη και τα εικονίσματα με το πέρασμα του χρόνου χάνουν την αρχική δύναμη και αξία τους, που την αποκτούν όμως εκ νέου από το αγιασμένο νερό. Αυτή ακριβώς η διαδικασία δεν αποτελεί παρά επιβίωση της αρχαίας αθηναϊκής γιορτής των «Πλυντηρίων».

Τα Θεοφάνεια στον ελληνικό κινηματογράφο



ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/199#ixzz2pbq7qoHA

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 

ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Ο πρώτος μήνας του έτους, με διάρκεια 31 ημέρες.

Αρχικά ήταν ο ενδέκατος μήνας του ρωμαϊκού ημερολογίου, με πρώτο μήνα του έτους τον Μάρτιο, λόγω εαρινής ισημερίας.

Γύρω στο 153 π.Χ. ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του ρωμαϊκού ημερολογίου, θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα στο δωδεκάμηνο πολιτικό ημερολόγιο.

Ο Ιανουάριος οφείλει το όνομά του στον διπρόσωπο θεό των Ρωμαίων Ιανό, τον «θεό των Θεών». Ο Ιανός ήταν ο θεός της κάθε αρχής, της έναρξης των πολεμικών επιχειρήσεων και των μεγάλων έργων. Γιορταζόταν στις καλένδες του Ιανουαρίου (1η Ιανουαρίου), ενώ την ίδια μέρα αναδεικνύονταν οι Ρωμαίοι αξιωματούχοι, όπως οι Πραίτορες και οι Ύπατοι. Ίσως, γι’ αυτό το λόγο ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του Ρωμαϊκού Ημερολογίου.

Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν σαν Πρωτοχρονιά την 21^η (του μηνός Σκιροφοριώντος όπως τον έλεγαν) και οι Ρωμαίοι την 1η Μαρτίου. 

Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Ιανουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Ποσειδεώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα:

• Αλώα, προς τιμή της Δήμητρας.
• Διονύσια, προς τιμή του Διονύσου,
• Λήναια, προς τιμή του Διονύσου, όπου κυριαρχούσαν οι δραματικοί αγώνες.

Κατά τη διάρκεια των γιορτών αυτών πρωτοπαρουσιάστηκαν οι κωμωδίες του Αριστοφάνη: 

Βάτραχοι, Λυσιστράτη, Σφήκες, Ιππείς και Αχαρνείς.

Στον Ιανουάριο ο λαός μας έχει δώσει διάφορες ονομασίες, όπως

Γενάρης επειδή τότε γεννούν τα γιδοπρόβατα

Μεσοχείμωνας, επειδή είναι ο μεσαίος από τους μήνες του χειμώνα

Γατόμηνας, επειδή στη διάρκειά του ζευγαρώνουν οι γάτες, και 

Τρανός μήνας ή Μεγαλομηνάς,  γιατί είναι ο πρώτος μήνας του έτους.

Οι αλκυονίδες ημέρες τού έχουν δώσει και την ονομασία «γελαστός», αλλά είναι επίσης γνωστός και ως «κλαδευτής».

Άλλες ονομασίες: 

Γενολοήτης, επειδή αυτόν τον μήνα γεννοβολούν τα κοπάδια

Κρυαρίτης,  γιατί είναι ο πιο «κρυουλιάρης».

Γιορτές

Μήνας γιορτών μπορεί να ονομαστεί με τις 

πολλές γιορτές που έχει ο Γενάρης.

Μα και σημάδια πολλά για του ανθρώπου 

το μέλλον,

τουλάχιστον της χρονιάς. 

Η πρώτη μέρα του μήνα είναι 

η Πρωτοχρονιά και 

γιορτάζεται σ' όλο τον κόσμο με 

λαμπρότητα, 

μεγαλοπρέπεια και πολλές εκδηλώσεις.

Αυτή η ημέρα καλύπτεται από ένα πλήθος 

λαϊκών 

εθίμων, με πράξεις και ενέργειες μαγικές, 

που έχουν 

την προέλευσή τους στα βάθη των 

αιώνων.

 Οι ελληνικές λαϊκές παραδόσεις, θέλουν 

τον Άγιο Βασίλειο είτε ζευγολάτη που 

γυρίζει και ευλογεί τα χωράφια, είτε 

οδοιπόρο ή μάντη. 

Τη μέρα αυτή γιορτάζεται η μνήμη 

του Αγίου Βασιλείου, που είναι ένας από 

τους μεγαλύτερους πατέρες της εκκλησίας.

 Στις 6 Ιανουαρίου είναι η γιορτή των 

Φώτων, που θεωρείται μεγάλη 

χριστιανική γιορτή, γιατί τότε αγιάζονται 

τα νερά.

Είναι η μέρα που βαφτίσθηκε ο Χριστός 

απ' τον Αη-Γιάννη τον Πρόδρομο στ' άγια 

νερά του Ιορδάνη. 

Στις 7 του μήνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του Βαπτιστή

Στις 17 του μήνα του Αγίου Αντωνίου 

Στις 18 του μήνα του Αγίου Αθανασίου

Στις 20 του μήνα του Αγίου Ευθυμίου. 

Στις 30 του μήνα είναι η γιορτή των Τριών Ιεραρχών

Η γιορτή των μεγάλων αυτών ιεραρχών είναι η 

γιορτή των ελληνικών και χριστιανικών γραμμάτων.

Εορτολόγιο

1 Ιανουαρίου: Βασίλης, Βασιλική.

2 Ιανουαρίου: Συλβέστρος.

5 Ιανουαρίου: Θεώνη.

6 Ιανουαρίου: Θεοπούλα, Θεοφάνης, Θεοφανία, Ιορδάνης, Ουρανία, Περιστέρα,                           Φανή, Φωτεινή, Φώτης.

7 Ιανουαρίου: Ιωάννης, Ιωάννα, Πρόδρομος.

8 Ιανουαρίου: Αγάθων, Δομίνικος, Δομινίκη, Κύρος, Παρθένα.

11 Ιανουαρίου: Θεοδόσιος.

12 Ιανουαρίου: Τατιανή.

13 Ιανουαρίου: Ερμύλλος, Ερμύλλη.

17 Ιανουαρίου: Αντώνιος, Αντωνία.

18 Ιανουαρίου: Αθανάσιος, Αθανασία, Κύριλλος.

19 Ιανουαρίου: Μακάριος.

20 Ιανουαρίου: Ευθύμιος, Ευθυμία, Φαβιανός.

21 Ιανουαρίου: Αγνή, Μάξιμος, Νεόφυτος, Πάτροκλος.

22 Ιανουαρίου: Αναστάσιος, Αναστασία, Τιμόθεος.

23 Ιανουαρίου: Αγαθάγγελος.

24 Ιανουαρίου: Ζωσιμάς, Ξένη, Φίλωνας.

25 Ιανουαρίου: Γρηγόρης, Γρηγορία, Μαργαρίτα.

26 Ιανουαρίου: Ξενοφών.

28 Ιανουαρίου: Παλλάδιος, Χάρις.

30 Ιανουαρίου: Αρχοντής, Αρχοντία, Μαύρος, Μαυρέτα.

31 Ιανουαρίου: Ευδοξία.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

·         Αρχιμηνιά, καλή χρονιά, με σύγκρυα και παγωνιά.

·         Γενάρη, μήνα του Χριστού κι αρχιμηνιά του κόσμου.

·         Άσπρος Γενάρης, νηστικός ο μεροκαματιάρης.

·         Χιόνια του Γενάρη, χαρές του Αλωνάρη.

·         Βροχερός Γενάρης, Αύγουστος νοικοκύρης.

·         Γενάρη και Φλεβάρη καταβολάδα και ξινάρι.

·         Γεναριάτικο φεγγάρι με τ' Άη Γιαννιού τη χάρη.

·         Γεναριάτικο φεγγάρι, ήλιος ημέρας μοιάζει.

·         Του Γενάρη το φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει.

·         Του Γενάρη το φεγγάρι λάμπει σαν μαργαριτάρι.

·         Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει.

·         Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην κοιτάζεις..

·         Γενάρης με τα κρούσταλα, Φλεβάρης με τα χιόνια.

·         Δέκα μέρες του Γεναράκη, ίσον μικρό καλοκαιράκι.

·         Ο Γενάρης κι αν γεννάται του καλοκαιριού θυμάται. (Αλκυονίδες ημέρες)

Πηγές

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82ς:

 http://www.sansimera.gr/articles/500

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=700&Itemid=83

http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CE%B3%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82_%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82

Εκδήλωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου

17 Νοέμβρη... on PhotoPeach

ΑΡΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

    Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το άρωμα των Χριστουγέννων ξυπνά μέσα μου τις πιο όμορφες αναμνήσεις.
    Κάλαντα, χρώματα, φώτα, καμπάνες χαρμόσυνες, χαμόγελα, αγκαλιές, ευχές, μάτια να λάμπουν και εγώ να χορεύω στο ρυθμό τους.
    Θυμάμαι, κάποτε παιδί, με την καλή παρέα, με τα σκουφάκια στο κεφάλι και τα τριγωνάκια στα χέρια, αλωνίζαμε τις γειτονιές τραγουδώντας τα κάλαντα, τότε που όλες οι πόρτες ήταν ανοιχτές όχι μόνο των σπιτιών αλλά και της καρδιάς μας.
    Νοσταλγώ εκείνη την εποχή μέχρι να ακούσω το χτύπημα του κουδουνιού από το πρώτο παιδί που θα αρχίσει να τραγουδά τα κάλαντα στην είσοδο του σπιτιού μου...

    Παραμονή Χριστουγέννων-Χριστούγεννα

Νύχτα μαγική, Ημέρα Γέννησης του Χριστού

 και αναγέννησης του Ανθρώπου.

Ευχές, πολλές ευχές σε όλους!!!

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε σένα,

 σε μένα, σε εκείνους, σε όλους.

Χρόνια Πολλά - Καλή Χρονιά!!!

Καραμπέτσος Βασίλης

Δάσκαλος του 19ου Δημ. Σχολείου Αιγάλεω

ΕΥΧΕΣ

Σε καιρούς χαλεπούς και δύσκολους, για όλους μας, 

καλύτερο αντίδοτο είναι η ανταλλαγή ευχών.

Για τις Άγιες Ημέρες που έρχονται 

ολόψυχα ευχόμαστε σε όλους σας

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

με υγεία, προκοπή και οικογενειακή ευτυχία!

Ο Διευθυντής και ο Σύλλογος Διδασκόντων 

του 19ου Δημ. Σχολείου Αιγάλεω

Η ναυμαχία της Σαλαμίνας

... Κι όταν

φωτολουσμένη σκέπασεν η μέρα

με τα λευκά της άτια όλο τον κόσμο,

τότες από το μέρος των Ελλήνων

πρώτα σαν τραγουδιού βοή ένας ήχος

χαρούμενος ακούστηκε να βγαίνει,

που βουερά τριγύρω αντιλαλούσαν

τα βράχια του νησιού και τους βαρβάρους

φόβος τους έπιασ' όλους, όταν είδαν

πως γελαστήκαν· τι δεν ήταν για φευγάλα

που τραγουδούσαν οι Έλληνες παιάνα

σεμνό, παρά γιατί στη μάχη ορμούσαν

μ' αντρειωμένη την καρδιά και τη γραμμή τους

της σάλπιγγας ο αχός φλόγιζε ολούθε.

Κι αμέσως τα κουπιά στο πρόσταγμά τους

μ' ένα ρυθμό παφλάζοντας χτυπάνε

το βαθύ κύμα κι όλοι αντικρινά μας

γοργά προβάλλουν. Πρώτο ερχόταν

σε καλοσύνταχτη σειρά το δεξί κέρας,

ξοπίσω ακολουθούσε ο άλλος στόλος

και μια κραυγή μυριόστομη αντηχούσε:

Ὦ παῖδες Ἑλληνων, ἴτε

ἐλευθεροῦτε πατρίδ', ἐλευθεροῦτε δὲ

παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τε πατρῴων ἕδη,

θήκας τε προγόνων· νῦν ὑπὲρ πάντων 

ἀγών.

«Εμπρός, παιδιά των Ελλήνων, λευτερώστε

πατρίδα, τέκνα και γυναίκες, των θεών

τα ιερά, τους τάφους των προγόνων, τώρα

θα πολεμήσετε για όλα».

Από την τραγωδία του Αισχύλου "Πέρσαι"

Η μάχη των Θερμοπυλών

Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για τη μάχη στις Θερμοπύλες μπορείς να επισκεφτείς τον σύνδεσμο.

Ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης έγραψε...

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες· δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία· γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε· πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους. Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

ΠΕΡΣΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Περσικοί πόλεμοι from Γρηγόρης Ζερβός

Περσικοί πόλεμοι

Πώς ένιωθαν οι Πέρσες στρατιώτες για τους Αθηναίους;

  Οι Πέρσες κατέκτησαν τις ελληνικές πόλεις της  Μ. Ασίας καθώς ήταν διαιρεμένες και ξεκίνησαν εκστρατεία στη Θράκη αναγκάζοντας τους Έλληνες να στείλουν και δικό τους στρατό. Οι Έλληνες άποικοι αποφάσισαν να εξεγερθούν και ζήτησαν βοήθεια από τη μητέρα πατρίδα. Μόνο οι Αθηναίοι και οι Ερετριείς έστειλαν λίγα πλοία. Οι επαναστάτες κατάφεραν και έδιωξαν τις περσικές φρουρές, που υποχώρησαν. Αργότερα λόγω ότι δυνάμεις των Περσών ήταν μεγαλύτερες η επανάσταση τελείωσε και οι Έλληνες γνώρισαν βαρύτερο ζυγό.

   Οι Πέρσες θέλησαν να εκδικηθούν και έτσι κατέστρεψαν τη Μίλητο. Ο βασιλιάς τους ο Δαρείος ένιωθε μεγάλο μίσος για τους Αθηναίους, που μπόρεσαν έστω για λίγο να νικήσουν τον πανίσχυρο στρατό των Μήδων.

   Οι Πέρσες δεν σταμάτησαν εκεί καθώς ήθελαν να επεκταθούν συγκρούσεις με και έφτασαν μέχρι τη Μακεδονία. Έτσι έρχονταν διαρκώς σε τους Έλληνες.

   Ο Δαρείος συνέχισε τον πόλεμο χωρίς να ξεχνάει την τιμωρία των Αθηναίων και των Ερετριών. Ο στρατός του έφτασε μέχρι τον Μαραθώνα όπου οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς παρατάχτηκαν να τους αντιμετωπίσουν με έξυπνο τρόπο όπως τους υπέδειξε ο Μιλτιάδης, καθώς ήταν λίγοι σε αριθμό μπροστά στον στρατό των Περσών. Οι Πέρσες όταν είδαν τους Αθηναίους, να τρέχουν ορμητικά πάνω τους χωρίς τόξα τους πέρασαν για τρελούς. Τους έβλεπαν υποτιμητικά και θεωρούσαν εύκολη την νίκη τους μπροστά στον στρατό των Ελλήνων.

   Όμως η γενναιότητα το θάρρος και η εξυπνάδα των Ελλήνων ανάγκασε τους Πέρσες να υποχωρήσουν. Παρόλο που  πίστευαν στον αφανισμό των Αθηναίων γιατί ήταν λίγοι, χωρίς τόξα και ιππικό, πήραν ένα γερό μάθημα από τους Έλληνες.

   Αυτό που έχει σημασία είναι η εξυπνάδα και το θάρρος για να αποτρέψεις οποιονδήποτε κατακτητή.

                                                    

Εργασία της μαθήτριας Δ’ τάξης δημοτικού: Ειρήνης Κουμπάρου

Ξεκίνα τώρα

Άδειες οι ώρες, άδεια τα χρόνια
πού είναι οι αγώνες πού πήγαν τώρα
βοριάς φυσάει και κάνει κρύο
το όραμα χάνεται το μεγαλείο
έξω φυσάει βοριάς αλήτης
παγώνει το όνειρο και 'γώ είμαι ο θύτης.

Ξεκίνα τώρα, τι περιμένεις
η ζωή κερδίζεται αν επιμένεις
κοίταξε γύρω σου τα πάντα αλλάζουν
άνεμος κύματα μη σε τρομάζουν
υπάρχει δρόμος μα δε τον βλέπεις
είναι στο χέρι σου δύναμη έχεις
σπας τα δεσμά σου και προχώρα
τι περιμένεις ήρθε η ώρα, Ξεκίνα τώρα!

Άδειες οι ώρες, άδεια τα χρόνια
τι περιμένεις ήρθαν τα χιόνια
βοριάς φυσάει και κάνει κρύο
το όνειρο χάνεται το μεγαλείο.
Έξω φυσάει βοριάς αλήτης
είμαι το θύμα, είσαι ο θύτης.
Έξω φυσάει βοριάς αλήτης
είσαι το θύμα είμαι ο θύτης.
Έξω φυσάει βοριάς αλήτης
μαζί θα γίνουμε της κοινωνίας καταλύτης.

Καραμπέτσος Βασίλης

Δάσκαλος στο 19 Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω.

Δεκέμβριος

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Ο Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος μήνας και τελευταίος του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη December, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό decem (δέκα), επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Δεκέμβριος ήταν ο δέκατος κατά σειρά μήνας.

Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Δεκέμβριος μετακινήθηκε στη δωδέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία, παρότι τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος θέλησε να τη μετονομάσει σε Αμαζόνιο, προς τιμήν της σύζυγό του Βρουτίας, που ήταν όμορφη σαν Αμαζόνα.

Στην αρχαία Αθήνα ο Δεκέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ποσειδεώνα, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον θεό Ποσειδώνα. Στο λαϊκό καλεντάρι ο Δεκέμβριος ονομάζεται Ασπρομηνάς και Χιονιάς για το πυκνό του χιόνι.

Οι Ρωμαίοι είχαν δύο σημαντικές γιορτές τον Δεκέμβριο:

• Τα Σατουρνάλια, προς τιμή του θεού Σατούρνους (ο Κρόνος των Ελλήνων), ήταν γιορτή χαράς και ξενιασιάς, όπου εκτός από τις καθιερωμένες θυσίες, κυρίαρχη θέση είχαν η ανταλλαγή δώρων και τα τυχερά παιγνίδια. Διαρκούσαν από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου.
• Ακολουθούσαν στις 25 Δεκεμβρίου τα Βρουμάλια, γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου, όπου τιμούσαν τον Ήλιο, που ως θεότητα του φωτός ταυτιζόταν με τον Μίθρα των Περσών. Και στις δύο γιορτές θυσίαζαν χοίρους, τους οποίους στη συνέχεια κατανάλωναν.

Οι παγανιστικές αυτές γιορτές ήταν αρκετά δημοφιλείς και επέζησαν έως το 12ο αιώνα, παρά τις απαγορεύσεις, κληροδοτώντας σε μας τις δοξασίες και τους θρύλους για τους καλικάντζαρους και τα άλλα δαιμόνια. Η Χριστιανική Εκκλησία προσπάθησε να επωφεληθεί από τη δημοφιλία των δύο αυτών εορτών και να τις καταπολεμήσει ως ειδωλολατρικές, τοποθετώντας τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με μία θεωρία. Η άλλη θεωρία στηρίζεται σε ημερολογιακούς υπολογισμούς για να απαντήσει στο ερώτημα πώς επιλέχθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων.

Ο εορτασμός της 25ης Δεκεμβρίου από τους αρχαίους είχε μία σπουδαία αστρονομική σημασία. Στην εποχή μας, ο Ήλιος βρίσκεται στο νοτιότερο ύψος του στις 22 Δεκεμβρίου. Επί έξι μήνες, κάθε μέρα χαμηλώνει όλο και περισσότερο στον ουρανό ανατέλλοντας όλο και πιο αργά και δύοντας καθημερινά νωρίτερα. Μετά τις 22 Δεκεμβρίου όμως, ο Ήλιος αρχίζει σιγά-σιγά να αναρριχάται και πάλι στον ουρανό, και οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν. Έτσι, τα μεσημέρια ο Ήλιος φαίνεται όλο και πιο ψηλά στον ουρανό. Ονομάζουμε την 22α Δεκεμβρίου ημέρα της «χειμερινής τροπής του Ηλίου», οπότε ο Ήλιος σταματάει την προς Νότο κίνησή του και τρέπεται στην αντίθετη φορά, προς Βορρά. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη «χειμερινή τροπή» ο Ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, η χειμερινή τροπή ονομάζεται επίσης και «χειμερινό ηλιοστάσιο». Η ημέρα αυτή ορίζει επίσης την αρχή της εποχής του Χειμώνα.

Φωτισμός της Γης από τον Ήλιο κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Εκτός από τα Χριστούγεννα, έχουν από θρησκευτικής πλευράς και τα λεγόμενα Νικολοβάρβαρα, που περιλαμβάνουν τις εορτές

της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου)

Αγίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) και

Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου).

Παροιμίες

• Απ' τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει ο χειμώνας.
• 
  
• Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), Άη Σάββας σαβανώνει, Άη Νικόλας παραχώνει
• 
  
• Γύρω γύρω του Χριστού, η κορφή του χειμωνιού.
• 
  
• Δεκέμβρη μου, με πάγωσες και πώς να ξεπαγιάσω.
• 
  
• Δεκέμβρης, Χριστού γέννεση και καλός μας Χρόνος.
• 
  
• Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο, 
• γιατί Άη Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
• 
  
• Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.
• 
  
• Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, χαρά σ' εκείνο το γεωργό, πού 'χει πολλά σπαρμένα.
• 
  
• Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.
• Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.
• Χειμωνιάτικη γέννα, καλοκαιρινή χαρά.
• 
  
• Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού.!

Αλλάζοντας μια λάμπα...